SYDNEY - Een mooie dag vandaag. Ik ben al vroeg opgestaan om te gaan hardlopen, en heb me daarna pas aan het ontbijt gezet. Mijn mede-bewoneners beginnen de dag het liefst met een uitgebreid maal van groente, vlees, en natuurlijk kimchi en vooral rijst. Als kleine concessie eet ik nu rice crispies als ontbijt, maar zo'n warme hap vroeg in de morgen... Maandag had ik het voorrecht Koreaans te eten, in een restaurant nog wel; reden daarvoor was dat ik zaterdag de koffer van een Koreaans met de codenaam 'Kate' had versleept van het hostel hier naar metrostation King's-X. Nu was het wel eeeen hutkoffer, model Hugo de Groot, maar om mij daarvoor uit eten te nemen? Samen met mijn kamergenoot Young Hwan (codenaam 'Johan') en Kates grote zus met de codenaam 'Rosie' gingen we naar, natuurlijk, een Koreaans restaurant in hartje Sydney (Rosie heeft haar codenaam aan mij te wijten; haar echte naam was onvoldoende mnemonisch. Ze draagt haar nieuwe naam met trots. Zie ook foto, rechts). Van de ca. 50 bezoekers was ik de enige niet-Aziaat, maar liet mij dit maal desondanks goed smaken - de naam ben ik natuurlijk vergeten, maar het bevatte rijst (natuurlijk), rundvlees en groente. Koreanen zijn altijd goed publiek voor mijn grappen, ze lachen tenminste altijd. Wat opvalt dat het niet de doordachte grappn zijn (refererend aan, zeg, Griekse mythologie, middeleeuws tapijtkunst, Fred Osters marmottenrace etc.) die het meeste succes oogsten. Nee, hoe onbenulliger hoe beter. In mijn handen klappen is al bijzonder grappig, maar de topper is toch wel wanneer ik met *stokjes* probeer te eten. Maar ik word er beter in! Dinsdagochtend begon mijn dag met een telefoontje naar Nederland; goed om te horen dat het daar goed schijnt te gaan! Het is me ook eindelijk genoeg om de eerdergenoemde dorpsgek of beter gezegd, straatgek, te fotograferen (foto links). Hij heeft nu een radio bemachtigd en brengt zijn tijd nu door met het luid meeschreeuwen met de muziek. Maar de muziek lijkt 'm iets minder agressief te maken, wat natuurlijk alleen maar goed kan zijn. Waar ik helaas geen goede foto van heb is een *andere* stoepdwaas, een kalende zwarte man, ik schat 'm ongeveer 45. Dit weekeinde stond hij te dansen, met als enige lichaamsbedekking een onder zijn buik verborgen onderbroek, een snor en twee witte laarsjes. Kostelijk. Woensdagavond liep ik door Sydney, toen ik werd aangesproken door iemand van de Scientology Kerk, die hier een groot centrum heeft. Ze boden een soort persoonlijkheidstest; in mijn nieuwgierigheid heb ik die gedaan. De test bestond uit het beantwoorden van 200 meerkeuzevragen; terwijl de resultaten verwerkt werden kreeg ik een video te zien die de beginselen van dianetics uit de doeken deed. Het is een techniek om je gedrag niet langer afhankelijk te laten zijn van je onderbewustzijn; de onderbouwing was nogal zwak, en mijn navraag leverde ook niet veel meer op dan wat ingestudeerde antwoorden. Mijn persoonlijkheid werd gekenmerkt als enigszins 'koud/ongevoelig' en 'nerveus'. Gelukkig bood Scientology een cursus om mij te genezen! John Travolta en Tom Cruise kunnen toch niet *allebei* ongelijk hebben?!
-- djcb @ 01:50 | 0 comments

 
SYDNEY - Een stralende dag vandaag. En vanaf gisteren is het hier twee uur later ten opzichte van Nederland! Tien uur later. Het weekend was goed, veel gedaan, gezien. Vrijdag maakte ik nog wat aardige foto's van de toeristencliche's alhier, het Opera House en de Harbour Bridge. Ik kom zelf ook nog in de foto voor (zie onder), bij wijze van onomstotelijk bewijs dat ik echt in Sydney ben en niet in, zeg, Urk! Vandaag ben ik uitgenodigd voor het avondeten met wat, hoe kan het anders, Koreanen. Vast onderdeel van een Koreaans maal is kimchi, een soort Chinese kool met pepers en allerlei kruiden. Het heeft een hete en zurige smaak, en is ooit uitgevonden als een manier om eten voor bederf te behoeden (vgl. sushi). Dat uit zich ook in het feit dat kimchi fermenteert, i.e. dat bacterien de kimchi een steeds sterkere smaak geven tijdens de levensloop van ongeveer een maand. Ik ben ook weer behoorlijk veel aan het hardlopen, waarvoor Sydney zeer geschikt is. Ik ren naar het Opera House en weer terug, met wat omwegen. Ongeveer drie kwartier, en de omgeving is prachtig, rennen met het Opera House als achtergrond, en de geurige flora van de Botanical Gardens. Op de terugweg heb ik echter meer aandacht voor de inspanning van het hardlopen :-)
-- djcb @ 04:55 | 0 comments

 
SYDNEY - Ik ga vandaag niets over het weer zeggen. Ik ben nog bezig met een baan in Melbourne, en liep net een interessante positie in Sydney mis, vanwege mijn beperkte visum; mijn Working Holiday Maker-visum staat me niet toe, langer dan drie maanden op dezelfde plek te werken. Maar er zijn ways and means around that, zo schijnt het. We zullen zien hoe het loopt, maar het ziet er allemaal wat beter uit - al blijft het lastig hier. Gisteren kwam ik, wederom ongepland, in een anti-Bush/Howard demonstratie terecht, in hartje Sydney (town hall). De sfeer was een tikje grimmiger; demonstranten, veel rode rakkers, wat groene globofoben en een enkele grijze duif. Een rapgroep trad op met een verscheidenheid aan meer en minder originele slogans, waarbij de publieke respons rechtevenredig leek met aantal 'fuck's per zin. Een nogal anti-joods couplet werd afgesloten door een Aboriginal-vrouw, die haar kans greep om ook de zaak van de Australische inboorlingen voor het voetlicht te brengen. Eindelijk eens een zangeres die het niet van haar uiterlijk moet hebben! Hoe dan ook, Bush en Howard zijn de daders; en iedereen is een mogelijke terrorist. Afgezien van het bezoek van G.W.B., staat Australie op dit moment in het teken van de wereldkampioenschappen rugby. De sport doet mij niet zoveel, maar overal zie je mensen rondlopen in shirts van met name Australie, Engeland, Ierland en Nieuw Zeeland. Er doen liefst twintig landen mee, waaronder veel kleine rugbylanden (Namibie, Tonga, Roemenie), die met grote cijfers in de pan worden gehakt. Voetbal is hier een stuk minder populair... Nederland schijnt tegen Schotland te moeten strijden om alsnog met het EK te mogen meedoen? Ik hou m'n hart vast, ik hoor die Duitsers hier al grinniken Ihr seid schon wieder nicht dabei...
-- djcb @ 09:24 | 0 comments

 
SYDNEY - Het weekend zit er weer op; de kille realiteit van de maandagochtend heeft haar opwachting weer gemaakt. Nou ja, 'kille realiteit', het is vandaag een redelijk zonnige dag, zij het met de nodige bewolking. Aan het eind van de middag is er dan vaak regen. Gisteren begon bijzonder zonnig, warm etc.; ik wandelde met drie Koreanen door Sydney. Op zeker moment kwamen we terecht in een vredesdemonstratie. Deze week vereert namelijk president Bush Australie met een bezoek, als dank voor de steun tijdens de Irak-oorlog. Daar was niet iedereen het mee eens, en nu noemde Bush Australie ook nog 'de sherrif van ZO-Azie'. Reden genoeg dus voor ongeveer 50 tot 100 mensen om zich te verzamelen in een park, getooid met populaire symbolen als vredesduiven, hamers/sikkels en Che Guevara. De meer creatieve demonstranten hadden allerlei spandoeken gemaakt. De beste creatieve bijdrage was echter een levensgrote en goed gelijkende Bush van papier-mache, met daarachter John Howard (de Australische PM) als hondje. Mijn Koreaanse medewandelaars lieten zich fotograferen, in innige omarming met de Bush-pop, wat tot enige consternatie leidde bij de demonstranten :-) Ik sprak met wat demonstranten, en ze zaten vol woede om de hele week te demonstreren. Ik geloof dat 'dubya' woensdag voet zet op Australische bodem zet; ik denk niet dat we al te veel van 'm zullen zien (vgl. Clinton en zijn poffertjes in Delft). Toen de onvermijdelijke lokale artiesten hun trommel-, zang- en danskunsten kwamen vertonen, in vredesnaam, leek het me een goed moment om verder te gaan; we bezochten Chinatown (zie foto), en later de vismarkt, waar we een kilo garnalen en nog wat zalm verorberden. 's Avonds nog wat *wijn* gedronken (de onvermijdelijke 4,4 liter / AUS$10 wijn-in-karton). Na dit alles stortte ik me in een diepe slap, om niet eerder dan acht uur 's ochtends weer aan het ontbijt te zitten (een eenzame cornflakes-eter tussen de rijst en kimchi). Ik kijk nu uit over Darlinghurst Road, en zal mijn getypte gedachten zodadelijk wereldkundig maken.
-- djcb @ 04:11 | 0 comments

 
SYDNEY - Vrijdag. En het regent in Sydney. Gisteravond wat gedronken met wat oude bekenden, Peter uit Engeland en Jim uit Ierland. Gezellig; heb het echter niet al te laat gemaakt. Het was wel interessant om weer een hostel te bezoeken waar alleen westerlingen verblijven; een wereld van verschil met mijn hostel. Vooralsnog prefereer ik het wat rustigere leven tussen de Aziaten (behalve tijdens etenstijd!) Het gaat wat beter op het arbeidsfront; er is een aardige positie in Melbourne. Maar ik ben in nog in een pril stadium, en m'n CV matcht niet helemaal. Ik kan moeilijk inschatten hoe belangrijk dat is. Later meer nieuws. Ik heb Stephensons Cryptonomicon inmiddels uitgelezen; erg interessant om te lezen, hoewel ik het plot niet overal overtuigend vond. Maar Stephenons schrijfstijl is erg 'witty', en hij raakt aan allerlei interessante onderwerpen (in dit geval cryptografie, WOII, U-boten, internet,...); een goed startpunt om daarover eens wat meer te lezen. Sommigen lezen het boek heel precies. Verder las ik Free as in Freedom, een biografie van Richard Stallman. Intrigrerend, en natuurlijk beschikbaar voor online lezen. Oh, en nu ben ik bezig met Jules Vernes Around the world in 80 days. En nog wat van de eerdergenoemde wiskunde/cryptoboeken. Elke dag een beetje slimmer :-) Een Australische keuken bestaat niet echt, maar ik geniet van wat er wel is; een graag geziene figurant bij mijn twijfelachtige kookkunsten is kangoeroevlees. Skippy!!! Het smaakt naar goede kwaliteit rundvlees, biefstuk zelfs, het is niet vet, voordelig etc. Gisteren ontdekte ik kangoeroe-gehakt . Ik snipperde er een uitje door, paprika en saus uit een potje. Pasta erbij en alweer een goede maaltijd!
-- djcb @ 06:09 | 0 comments

 
SYDNEY - Woensdagmiddag. De weergoden lijken mijn eerdere klaagzang over het weer gehoord te hebben; vandaag is het prachtig weer. Het is nog niet echt warm, maar de zon schijnt tenminste. Oh, ik heet natuurlijk niet 'Dirk' maar 'Dirk-Jan'; hier kort ik mijn naam echter vaak een beetje af. In afgekorte vorm levert het nog voldoende problemen op, met name voor de hostelpopulatie. Om onduidelijke redenen onthouden ze m'n naam echter wel, wat mij niet altijd lukt (nou ja, m'n eigen naam lukt meestal wel:-). Soms los ik dat op door dan maar een wat mnemonischere naam te verzinnen, zoals 'Johan' voor mijn kamergenoot 'Young Whan' (eindelijk heb ik het onthouden!). Deze Johan is 23, maar hij was zo blij als een puber met zijn eerste afspraakje ooit, gisteravond, met een Japanse nota bene. Ik kwam hem op straat tegen, en hij glunderde onafgebroken; van de film had hij niet veel gezien, maar daarna was hij hand in hand naar haar bus gelopen. Well done, Young Whan. Het avondeten is hier een nogal hachelijke bezigheid. Het keukentje is maar klein, en er zijn slechts twee werkende kookplaten. 's Avonds tussen ongeveer zes en acht uur is het werkelijk stampvol, met name natuurlijk met Koreanen. Als het al lukt om een kookplaat te veroveren, en dan uiteindelijk het eten in min of meer eetbare vorm op je bord ligt, volgt een volgende uitdaging. Vind maar eens een zitplaats... Wel, er zijn van die dagen dat alles lukt, en als je dan uiteindelijk zit... Ongeveer 80% van de mannelijke bevolking van Korea moet een stevige roker zijn; mijn eetlust uitzicht worden dan ook behoorlijk aangetast door rookwolken (rookwolken die, zoals bekend, altijd in de richting van de niet-roker drijven...). En dan zijn er nog de tafelgenoten, die liefst met z'n allen uit een pan eten, en bij het eten vaak een soort neolithisch gegrom laten horen, kennelijk om tegelijkertijd zowel het eten naar binnen te krijgen als de keel te reinigen! Eet smakelijk. Ik eet tegenwoordig dan ook meestal wat later, of eet staand met mijn hoofd uit het raam, zodat ik de eerdergenoeme pittoreske straat ook nog in de gaten kan houden...
-- djcb @ 06:30 | 0 comments

 
SYDNEY - Het is maandagmorgen hier in Sydney. En alhoewel de lente hier al in volle gang is wat betreft datum c.q. positie van de aardas, hebben de weergoden het nog niet helemaal begrepen. Nou ja, vandaag regent het tenminste niet. Nog niet. Veel gelezen, de afgelopen dagen. Zoals gezegd was ik bezig in Stephensons Cryptonomicon, maar teneinde wat meer achtergrondkennis te vergaren, las ik wat webpagina's en boeken eromheen, in het bijzonder over U-boten, de Japanse beezetting van Azie, cryptografie en, tenslotte, wiskunde. Over veel van de onderwerpen kun je complete boeken vinden op het web; zoals het Handbook of Applied Cryptography en een wiskundeboek van 2300+ pagina's, Advanced Mathematical Methods for Scientists and Engineers - geschreven door iemand bij wijze van hobby. Maar het lijkt een prima boek. Oh, ook een prima boek, Dive into Python, Python leren voor wie al een andere taal spreekt. King's Cross, in het bijzonder Darlinghurst Road (waar ik woon), is een bijzonder stukje Sydney. Het is een straat die nooit slaapt. 's Avonds is het de plek waar prostituees hun eervolle werk verrichten - dat wil zeggen, de pre-sales. Als dat naar wens verloopt, vindt de verdere afhandeling plaats in een van de clubs alhier. Prijzen lopen uiteen, maar over het algemeen schijnt het meer dan AUS$100 te zijn; afhankelijk van de staat van ontbinding van de dames. Wie goed luister kan de onderhandelingen horen, vanuit de keuken van het hostel. Oh, ''s avonds', zei ik. Wel, voor de vroege vogels van de ochtendspits zijn er reeds dames actief. Vanuit mijn raam kan ik soms zien hoe iemand die kennelijk op weg is naar zijn werk, besluit om twintig minuten te laat te komen. Acht uur 's ochtends. Een ander lokaal hoogtepunt is het McDonalds filiaal. Wie daar 's avonds gaat zitten ziet al het menselijke wrakhout dat deze stad te bieden heeft, voorbijdrijven. Een van de toppers is een man die al wekenlang woedend is, en luid vloekend en tierend door de straat loopt; bij McDonalds grijpt vaak een stoel om daarmee wat willekeurige voorbijgangers te bedreigen. Soms komt dan de politie, die hem in een soort kooi gooit, achterin de politiewagen. Maar binnen een dag is 'ie wel weer terug. Ik maak behoorlijk veel foto's met m'n digitale camera. Veelal volgens de hagelbuks-methode: als ik maar genoeg foto's maak, zitten er vast wel wat treffers tussen. En wissen van foto's is natuurlijk eenvoudig. Maar ik probeer wat te zoeken naar mooiere foto's - wat definieert een geslaagde foto? Afgezien van de foto's die leuk zijn als herinnering (met mensen die je ontmoet), is het aardig om gebouwen, landschappen e.d op een, excusez-le-mot, artistieke wijze te fotograferen. Dat gaat niet vaak goed, door de fotografische beperkingen van m'n camera, en (met name) mijn eigen artistieke beperkingen. Maar als goede 'beta' probeer ik wat regels op te stellen om tot een geslaagde foto te komen. Een pattern language voor fotografie. Vooralsnog moet ik het stellen met wat vuistregels, zoals dat objecten van beneden gefotografeerd met de hemel als achtergrond er vaak goed uitzien, zoals de foto links, van een beeld van koningin Victoria. En, soms lijken half-mislukte foto's toch geslaagd (rechts), om alle regels meteen maar weer overboord te gooien :-) Maar goed, ik moet meer oefenen, lichtval, compositie etc. Misschien kan ik vandaag wat gaan oefenen met wat foto's van KingsX-bij-nacht, McDonalds enzovoort. Of me laten inspireren door de foto's van OpenPhoto etc.
-- djcb @ 06:59 | 0 comments

 
SYDNEY,CANBERRA - Het weekend is alweer voorbij... sterker nog, het is alweer dinsdag! De tijd vliegt. Highlight van het afgelopen weekeinde was Canberra, de hoofdstad van Australie. Het is er nogal *rustig*, en veel mensen zullen het wellicht saai vinden. Canberra is vanuit het niets tot hoofdstad gemaakt; getuige de vele enorme gebouwen in een verder nogal kaal landschap. Naast het beoefenen van de wandelsport bleek dat er een groot aantal musea is, waarvan een deel gratis toegankelijk. Het meest indrukwekkende was het wel het militaire museum (zie foto, in de verte is het museum te zien), dat we ('we', ik was er met Cathriona, uit m'n hostel, naar toe gegaan) dan ook bezochten. Het militaire museum vertelde het verhaal van de oorlogen waarbij Australie betrokken was, en had levensgrote vliegtuigen, onderzeeers, tanks etc. om een ander te verlevendigen (zie foto). Er was voldoende te zien om je een dag bezig te houden. Het interessantst was echter de lezing over de Enigma. De Enigma is de machine die de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog gebruikten om veilig te communiceren; in plaats van de normale morse-codes werden berichten eerst geencodeerd, om aan de ontvangende zijde dan weer gedecodeerd te worden. Het kraken van de codes was tamelijk lastig, maar uiteindelijk lukte het de Britten (wiskundige Alan Turing c.s.). Het kraken is m.i. (tegenwoordig) niet *zo* lastig als je maar een voldoende hoeveelheid gecodeerde berichten heb van een bepaalde dag; via frequentie-analyse kun je wat letters vinden, en vervolgens probeer je veelvoorkomende woorden; een soort enorm stelsel van vergelijkingen. Hmmmm... De lezing over de Enigma was interessant; noodzakelijkerwijs natuurlijk gericht op leken. Het sloot ook nauw aan op Cryptonomicon, het boek dat ik nog steeds aan het lezen ben. Verder bleek dat Sydney in de Tweede Wereldoorlog is aangevallen door een Japanse onderzeeer; het 'moederschip' stuurde een aantal kleine onderzeeertjes de haven van Sydney in, waar ze niet al te veel schade maar grote paniek veroorzaakten. Wauw. Kortom, erg leerzaam. Canberra, zoveel frisse lucht en r u i m t e ..... Ok... nu weer wat nuttigs doen.
-- djcb @ 07:12 | 0 comments

 
SYDNEY - Bijna alweer weekend hier... in een lang-weekend (voorzover die term nog enige betekenis heeft), vanwege de zg. Bank Holiday maandag. Ik ga dit weekend wellicht naar Canberra - ik zal wat foto's maken! Verder niet veel nieuws; ik ontving een vriendelijke email van een Vlaamse gnuvd-gebruiker:

Met dank voor je super coole tool gnuvd !! gedaan met browser openen, vandale
te surfen, klikken op het ingave venstertje, woordje ingeven en lezen van
browser, nee gewoon in mijnen shell met gnuvd!!

Ha! Dat doet me goed! In tegenstelling tot het weer, dat al enkele dagen nogal miezerig is.
-- djcb @ 07:00 | 0 comments

 
SYDNEY - Vandaag slechts een kort bericht, met name bedoeld om te tonen dat er niet *altijd* een week tussen twee toevoegingen hoeft te zitten. Soms is schrijven makkelijker, soms is het moeilijker. Toen ik in Thailand was, schreef ik bijna elke dag wat, omdat er zoveel gebeurde! En dan was ik nogal... selectief over wat ik hier allemaal opschreef - het is altijd handig nog wat spannende verhalen achter de hand te houden voor de boek-versie :-). De dagen dat ik niet schreef, in Thailand, waren de dagen dat ik daar simpelweg geen tijd voor had! Hier in Sydney is alles natuurlijk (?) wat minder avontuurlijk; en soms is er gewoon niet zoveel om te schrijven. En dan zakt de schrijffrequentie al gauw naar eens per twee dagen, eens per drie dagen, .... Maar ik probeer regelmatig wat te schrijven, en liefst iets dat ook nog enigszins lezenswaardig is. Feit blijft dat Sydney een mooie stad is, die me beter bevalt dan welke willekeurige stad in Nederland ook. Ik heb het al eerder gezegd, zoveel groen hier overal, en vooral R U I M T E. Dat motiveert me om m'n best te doen hier nog een tijdje te kunnen blijven. Mijn Koreaanse kamergenoot, die we "Johan" (en "Johann") hadden gedoopt, heet in werkelijkheid Young Hwan. Nou, dan is Johan nog niet zo'n slechte benadering. Young Hwan is 25, maar bloost en giechelt als een 16-jarige; hij probeert een afspraakje te regelen met zijn Japanse studievriendin, en komt vragen om advies (ik geloof niet dat het gaat lukken). Het is natuurlijk een interessante combinatie, Japan en Korea, gezien de geschiedenis tussen de beide landen. (sidenote: toen Japan Korea bezette - ongeveer 1905 tot 1945 - begingen de Japanners vele wreedheden; een daarvan is er voor te zorgen dat het land voortaan bekend stond als Korea en niet Corea zoals daarvoor. Dit om ervoor te zorgen dat Japan alfabetisch voor Korea gerangschikt wordt....). Maar de jongere generaties lijken het allemaal wat lichter op te vatten, en in m'n hostel zitten ook diverse Japanners, die met Koreanen converseren in van twee zijden gebroken Engels. Er komen hier zo nu en dan ook complete bussen met Japanners of Taiwanezen, en die gaat vervolgens met z'n allen een van de stripclubs in. Maar het kan altijd beter.
-- djcb @ 08:11 | 0 comments